Ve bir deli cesareti üstümde,

Sana olan sevgimi kusuyorum,

Yıldızların olmadığı; bulutlu bir ay gecesinde.

Özledim senli günleri,

Sen varken de sensizdim ya,

Ama sen vardın en azından,

Olmasan da yanımda,

Suretinin verdiği huzur…

Karanlıklarım karanlık değil,

Billur bir sudan farksızım,

Varlığında,

Yokluğun anlamsızlaştıran.

Sendin belki beni bu derece,

Diğerlerinden farklı kılan,

Farkımı farketmek farkındalık,

Sıradan insanlar anlayamazdı…

Sen yoksun yine,

Özlemin kelime anlamını karşılıyorum.

Yokluğun da yokluk hani,

Utanıyorum sensizliğimden…

Sonrası Utanıyorum Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Sen bana yabancı ben sana,

Unutmadım, ama olmuyor işte,

Sürekli ağlamak.

Zamana bıraktım,

İçimde ki zaman farklı,

Buradaki zaman farklı,

Seni her düşündüğümde,

Karışıyorum anlamsızlıklara,

Anlamsızlık kelimesinin karşılığı oluyorum…

Anlamam edebiyattan,

Anlamasam da sen varsan işin içinde,

Bende vururum edebiyattan dem,

Olurum yıllarca edebiyatla ilgilenen bir adam.

Yine aklımdasın,

Zamana bıraksam da acımı,

İçimdeki zaman dilimi farklı,

Sanki dün sevmişim gibi seni,

Oysa yıllar geçmiş üstünden.

Kelimelerimiz ne kadar uzak,

Aynı sen ve ben gibi.

Senin kelimelerin ısrarcı,

Benimkiler masum kırılgan,

Sen savaşçı ben kaçak,

Sen sevgiden uzak,

Bense kelime karşılığıyım.

Bundan bütün sancılar,

Mıknatıs değiliz biz,

Zıt kutuplarız itiyoruz birbirimizi,

Sadece tek bir cümle kalır insanın içini acıtan,

Elvada.

Kelimeler tüketiyorum sana,

Asla yetemeyecek olan,

Yine senli günleri düşünüyorum,

Eşref saatimde,

Yüzümde bir tebessüm oluyorsun,

Sen karmaşa kelimesinin karşılığıydın,

Mutsuzluk dökülürken dudaklarından,

Gözlerin hayat saçıyordu…

Sonrası İçimdeki Zaman Dilimi Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Bırak beni oluruna,
Zamanla anlayacaksın zaten,
Ki anlaman gerekiyorsa.
Zorlama kendini,
Ve sakın derin anlamlar yükleme bana,
Anlamadığında.
İnsanım sonuçta,
Belki sen bana göre daha bir insansın da,
Yani anlatmak istediğim şu,
Oluruna bırak …

Sonrası Anlatmak İstediğim Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Yaşadığımız anlamsızlığı anlatmaya,

Ve bir ağlama isteği derinlerde,

Susuyoruz nedensiz, sebebsiz,

Yarım kalmış, bütünümüzle….

Susmanın zamanı gelmedi mi ?

Söylesene dostum,

Şöyle tenha bir yere çekilip,

Elimizi eteğmizi çekmenin vakti,

Bende öyle düşünmüştüm…

O halde susmaya başlıyoruz dostum,

Hemde tam bir susma,

Yavaş yavaş unutturuyoruz kendimizi,

Hiç yaşamamışcasına, var olmamışcasına,

İnsanların hayatından çıkıyoruz…

Sonrası Yaşadığımız Anlamsızlık Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Öyle be benim durum Can abi,

Tuttum bütün insanları sevdim,

Sarhoş olurcasına….

Kelimelere sığmaz, anlatılmazdı;

En çok sevdiklerimle uğraşırdım,

Bir gün sevilmediğimi anladım,

Sanki önceden bilmezmişim gibi…

Şimdi burada olsan da,

Okkalı bir küfür etsen,

Kendime gelir, silkinirdim,

Ne sen beni tanıdın ne de ben seni,

Aslında ben bildim seni; kelimelerinden,

Keşke sende tanıyabilseydin beni,

Eminim çok küfreder, severdin beni….

(Can Yücel’e  İthaf edilmiştir)

Sonrası Can Abi Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Sevdikçe nefret ettim,

Ama en çok sevdim…

Sonrası Sevdim Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Başbaşayız yine senle,

Neleri bırakmışım arkamda,

Yapmak istediğim ne çok şey var,

Hepsi kelimelerde…

Belli ki yılgın düştük,

Tükenmişliğin eşiğini aşmış umutlar,

İnadına gülerdim oysa hayata,

Son gülen o oldu,

Ağır bir yenilgi bu seferki…

Her şeye rağmen dediğim günler geride,

Ne kadar boş yaşadığımı,

Kimsenin beni sevmediğini,

Kelimelerle anlatılmayan değersizliğimi,

Telefonumun sessizliğinden anlıyorum…

İçten içe toprak kokusunu özleyen,

Sonsuzluğa hasret bir beden,

Çabuk geçsin diye günler,

Geç yatıp geç kalkıyorum,

Daha erken gelecekmişcesine ölüm…

Tatlı bir sezsizliğe bürünüyor,

Kapatıyorum gözlerimi,

Ruhumun derinliklerinde hissediyorum,

Toprağın huzur veren serinliğini,

Ölmüşcesine, ölürmüşcesine…

Sonrası Kırık Düşlerin Habercisi Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Sonrası Gelmemeliydin Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

Ne kadar insansan, o kadar acı çekersin,

Dünya düzeni işte dostum,

Şöyle bir bakar, şaşarsın !

Makamlar boş, adamlardan haber yok.

Sonrası Adamlardan Haber Yok Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.

O gün komikti gerçekten de .

Ve sonradan gelmişti o,

Kalkması gereken bendim belkide,

Ama ilk ben gelmiştim “bana ne”,

Çocukça bir sevdaydı işte,

Yıllar öncesinde…

Şimdi o çocuk kadar sevemiyor,

Gördüğüm her virajda yol değiştiriyor,

Olmadı yoldan vazgeçiyordum.

Sebepsiz dalıyor gözlerim artık,

Denizle gökyüzünün birleştiği ufka.

Ve sebepsiz yaşıyorum,

Yüreğimde umutsuzlukla.

Sonrası Yıllar Öncesinde Dandik Yazar ilk ortaya çıktı.